Η ομορφιά της πρώτης ύλης!

Αρκεί μια βόλτα στην Καλλιδρομίου, ένα όμορφο σαββατιάτικο πρωί, για να κλέψει κανείς μια ματιά κάτω από τη θάλασσα των πορτοκαλί ομπρελών και να αντικρίσει το ουράνιο τόξο λαχανικών και φρούτων που κρύβεται από κάτω.

Η ελληνική γη έχει τόσα να προσφέρει: γεύσεις, χρώματα, υφές και αρώματα. Τόσα πολλά, που με λίγα και όμορφα υλικά το τραπέζι μας μπορεί να γίνει πλούσιο και μοναδικό με πολύ απλούς τρόπους.

Πολλές φορές οι φίλοι μου με ρωτούν πώς γίνεται ό,τι κι αν φτιάχνω να είναι έτοιμο για φωτογράφιση. Η αλήθεια είναι απλή. Αν τοποθετήσετε ένα αγαπημένο σας μπολ —εκείνο που φέρατε από το ταξίδι σας στη Σίφνο, αυτό που φτιάξατε στο μάθημα κεραμικής ή το βίντατζ μπολ της αγαπημένης σας γιαγιάς— και μέσα του βάλετε τέσσερα μανταρίνια με φρέσκα φύλλα και τρία σαγκουίνια με ροδοκόκκινα μάγουλα, έχετε δώσει ζωή στην τραπεζαρία σας μέσα σε δευτερόλεπτα.

Έτσι απλά, αυτά τα σαγκουίνια μπορούν το ίδιο μεσημέρι να ομορφύνουν τη σαλάτα που θα φας στο διάλειμμα σου ή να μπουν μέσα στο τάπερ σου. Το αν θα κόψεις ένα φρούτο ή ένα λαχανικό σε ροδέλες, σε τέταρτα ή σε κύβους μπορεί να μη φαίνεται σημαντικό σε πολλούς, αλλά πίστεψέ με, κάνει μεγάλη διαφορά — στο μάτι και στην εμπειρία της γεύσης. Δώσε σημασία και χρόνο στο πώς θα κόψεις το κάθε υλικό· αυτό με τη σειρά του θα σου προσφέρει τη μαγεία του.

Παρασκευή βραδάκι, λοιπόν. Τα ίδια μανταρίνια από το μπολ —ναι, αυτά που λέγαμε πριν— αφού τα σιγοβράσεις με λίγη μαστίχα και ζάχαρη και τα σερβίρεις σαν chutney, αγκαλιά με ένα ψητό βετούλι από τη Σύρο ή ένα ανθότυρο Κρήτης και ένα φυσικό αφρώδες κρασί, είναι η τέλεια παρέα για το κλείσιμο της εβδομάδας.

Η παραπάνω ιστορία με τα εσπεριδοειδή είναι μια απλή αφήγηση του πόσα μπορούμε να κάνουμε με τα περισσότερα υλικά της παραγωγής μας: φιρίκια, ντομάτες, αχλάδια, σταφύλια, φράουλες, κολοκύθες και τόσα πολλά άλλα.
Η κάθε εποχή έχει τα δικά της υλικά, και αν σεβόμαστε την εποχικότητα μπορούμε να έχουμε στα χέρια μας, ανά πάσα στιγμή, υπέροχες πρώτες ύλες.

Σαν food stylist, το πιο σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μου είναι η πρώτη ύλη — γι’ αυτό και έχω αυτή τη σχέση μαζί της. Τα λαχανικά και τα φρούτα με τα οποία δουλεύω περνούν από casting: επιλέγω το καρότο με τις πιο όμορφες γραμμώσεις ή το ραπανάκι με τα πιο πράσινα «μαλλιά». Στη λαϊκή, η αγαπημένη μου ταμπέλα γράφει πάνω από τις ντομάτες: «Μην ζουπάτε, δεν κορνάρω».

Με σεβασμό όμως στην πρώτη ύλη και στο πόσα λαχανικά πετιούνται με βάση την εμφάνισή τους, πιστεύω πως είναι σημαντικό να επιλέγουμε όχι μόνο τα ομοιόμορφα υλικά. Τι πειράζει να πάρεις σπίτι σου ένα καρότο με δύο πόδια;

Η αγαπημένη μου συμβουλή για όποιον μαγειρεύει είναι να μαζεύει μυρωδικά από τον δρόμο, από τον κήπο της μαμάς, από το μπαλκόνι του κολλητού και να τα χρησιμοποιεί παντού. Με λίγη φρέσκια ρίγανη, θυμάρι ή δενδρολίβανο μπορείτε να δώσετε άρωμα και χρώμα στα πιάτα σας εύκολα και γρήγορα.

Με λίγη αγάπη, αγνά και όμορφα υλικά, και το φως του ελληνικού ήλιου να λούζει την τραπεζαρία σας, δεν χρειάζεστε τίποτα παραπάνω από τους αγαπημένους σας για να μοιραστείτε αυτές τις στιγμές — απλά, λιτά και οργανικά.