Παρος: Το νησί που η παράδοση ξαναγράφεται σε κάθε πιάτο του

Νικήτας Τριβυζάς, Διευθύνων Σύμβουλος Περιβαλλοντικού και Πολιτιστικού Πάρκου Πάρου 

Η Πάρος είναι ένα νησί όπου η γεύση συναντά τη μνήμη. Στα σοκάκια της Παροικιάς και της Νάουσας, στις μικρές ταβέρνες των χωριών και στα σύγχρονα εστιατόρια που πειραματίζονται με τη δημιουργική κουζίνα, η παράδοση ζει πλάι στο νέο. Εδώ, το φαγητό δεν είναι μόνο γεύση· είναι ιστορία, είναι τοπίο, είναι τρόπος ζωής.

Η παριανή κουζίνα ισορροπεί ανάμεσα στο παλιό και στο σήμερα. Τα αμπελοφάσουλα και τα  ρεβίθια, ντόπια τυριά όπως η γραβιέρα, η μυζήθρα και η  ξινομυζήθρα, αλλά και τα παστά της Πάρου, όπως το παστό σκουμπρί ή η σαρδέλα που στεγνώνει στον ήλιο, θυμίζουν έναν κόσμο όπου η ανάγκη γέννησε θησαυρούς γεύσης. Σήμερα, οι νέοι μάγειρες ξανασυνδέουν αυτές τις παραδόσεις με σύγχρονες τεχνικές, δημιουργώντας μια κουζίνα που παραμένει αυθεντικά νησιώτικη αλλά ταυτόχρονα ζωντανά σύγχρονη.

Τα τοπικά κρασιά, προϊόν αρχαίας αμπελουργικής παράδοσης , συνοδεύουν ψάρια και ορεκτικά, αναδεικνύοντας την αλμύρα της θάλασσας. Οι οινοποιοί του νησιού έχουν αναδείξει τη Μονεμβασιά, τη Μανδηλαριά και το Αϊδάνι σε ποικιλίες διεθνούς κύρους, όπου η γνώση των προγόνων συναντά τη δημιουργική τόλμη του σήμερα.

Και αν η γαστρονομία της Πάρου είναι γιορτή των αισθήσεων, το ίδιο ισχύει για το τοπίο της. Στον Άι Γιάννη τον Δέτη, στο βόρειο άκρο του νησιού, απλώνεται το Περιβαλλοντικό και Πολιτιστικό Πάρκο, ένας τόπος όπου η φύση, η ιστορία και η ανθρώπινη παρουσία ζουν σε σπάνια ισορροπία. Αν περπατήσεις ανάμεσα στα μονοπάτια και τα βράχια που καταλήγουν σε ήσυχες παραλίες, μπορείς να νιώσεις το νησί πέρα από την τουριστική του εικόνα — ως ζωντανό οργανισμό που συνεχίζει να παράγει, να μαγειρεύει και να αφηγείται την ιστορία του μέσα από τη γεύση.

Οι θέσεις που διατυπώνονται στο παρόν άρθρο αποτελούν προσωπικές απόψεις του συγγραφέα και δεν προωθούν θέσεις ή απόψεις του ΥΠΑΑΤ.